فرشاد شيرزادي

يك لحظه

ابر آسمان را تكه تكه تكه كرده بود
آمدي
آمدم

هوا كه باراني شد فندك برام كشيدي
سيگار كشيدم

ظهر سندل هام را پوشيدم
بودي و بوي عطر امرژنسي ات اتاق را پر كرده بود

آسمان كه بغض كرد برفي رسيد
نبوديم
نه تو
نه من
نه فندك و سيگار...
ــــــ
چاپ شده در روزنامه اطلاعات- بهار 82

/ 6 نظر / 4 بازدید
kaveh

اگه اين شعر مال خودته خيلی کارت درسته. اگه مال خودت نيست پس انتخاب شعرت خيلی خوبه

مهرنوش

سلام. چه عجب ياد ما کردين ؟ اين شعررو دوست دارم اما يه کمی حسش نسبت به منطق زيبايی شناختيش کمه .از لينک ممنونم .منم بهتون لينک دادم . موفق بمونی و پايدار

Panjere ha ra baz konid e sabegh!

salaam, kheili ziba bood!! booye atro in harfa dam az eshgh o asheghie!! ma ke panjeramoon chahchoobesho ba fandak soozoonda!! asheghi ham sareshoon nabood az sare oghde ye deleshoon in karo kardan!! fekr konam agar in dafe bekham esm entekhab konam esmesho mizaram panjereye sookhte!!

mahab

سلام فرشادجان . شعرخوبی است .از مسابقه شعر چه خبر ؟ فکر کنم يادت رفته .

kaveh

حالا که گفتی شعر ها مال خودته ديگه نمی شه حرفی زد. واقعا زيبا مينويسی.بهت توصيه ميکنم که اسم وبلاگت رو عوض کن(يه اسم سالم بذار!!!!)موفق باشی