يدالله رويايی:

رويا متولد ۱۳۱۰ شهرستان دامغان، از جمله شاعرانی است که قبل هر چيز به انديشه ی پشت سطر های شعرهايش می انديشد. يعنی به واقع، انديشيدن در شعرهايش، خواننده را به فکری دوباره و چند باره وا می دارد. بعضی منتقدان معاصرمان به تعبيری معتقدند که او سهراب سپهری مدرن ماست... و اما اين شاعر هم اينک در شهر زيبای پاريس زندگی می کند و آخرين کتابش نيز با عنوان «من گذشته امضا» سال پيش منتشر شد. از ميان نخستين آثار او که امروز در بازار کتاب تهران ناياب است، می توان به دفتر مثال زدنی «از دوستت دارم» اشاره کرد. شعر زير از مجموعه ی «هفتاد سنگ قبر» انتخاب شده که خود می تواند گوشه هايي از منظومه تفکرات اين شاعر پيشکسوت را در قياس با جهان شاعری هم قطاريان هم نسلش يعنی کسانی چون شاملو، اخوان، فروغ، سپانلو و ... بر ملا کند:

سنگ حسنک

سياه
مثل کفر اينجا
قلب کيست که بيزارم از کجا می گيرم
قلب تو، يک حرف،
حرف قلب مرا می گيرد

/ 7 نظر / 5 بازدید
mona

گفتی ۱۳۱۰ يعنی ۷۳ سالشه جالبه .متاسفم که من نميشناختمش .مرسی که به من اطلاعات جديدی دادی به منم سر بزن

علی

خوب است که آدم به انديشه ی پشت سطرهای شعرهايش انديشه کند اساسا انديشه چيز خوبی ست .

گلهاي آفتابگردان

زير سیگاری جان گمت کرده بودم خوشحالم دوباره يافتمت ولی من نميومدم سراغمو نمی گرفتی؟؟ بی...///چرا می خوای محتوی رو عوض کنی شعرهای خودتون هم قشنگند هم کوتاه هم پرمعنا می تونی تغييرات جزيی بدی ولی عوضش نکن تا بعد

علی

حيف که بلد نيستم فردا از دوستم ميپرسم لينک ميدم .

hamid sharif nia

سلام دوست مهربان من از اينده پشيمانم.تو بيا و به من اميد اينده ای بهتر رابده.منتظرت هستم

گلهاي آفتابگردان

مرغ باران مي زند فرياد: - عابر! درشبي اين گونه توفاني گوشه گرمي نمي جوئي؟ يا بدين پرسنده دلسوز پاسخ سردي نمي گوئي؟ ابر مي گريد باد مي گردد و به خود اين گونه در نجواي خاموش است عار: - خانه ام، افسوس!/// این هم برای سالگرد تولدش بي چراغ و آتشي آنسان كه من خواهم، خموش و سرد و تاريك است.